Jonah-2 – யோனா-2
1. அந்த மீனின் வயிற்றிலிருந்து, யோனா தன் தேவனாகிய கர்த்தரை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி:
1.Antha Meenin Vayittilirunthu, Yona Than Devanagiya Kartharai Nokki Vinnappam Panni;
2. என் நெருக்கத்தில் நான் கர்த்தரை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன்; அவர் எனக்கு உத்தரவு அருளினார்; நான் பாதாளத்தின் வயிற்றிலிருந்து கூக்குரலிட்டேன், நீர் என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்.
2.En Nerukkaththil Naan Kartharai Nokki Kooppittean; Avar Enakku Uththaravu Arulinaar; Naan Paathalaththin Vayittilirunthu kookkuralittean, Neer En Saththathai Keatteer.
3. சமுத்திரத்தின் நடுமையமாகிய ஆழத்திலே நீர் என்னைத் தள்ளிவிட்டீர்; நீரோட்டம் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டது; உம்முடைய வெள்ளங்களும் அலைகளும் எல்லாம் என்மேல் புரண்டது.
3.Samuthiraththin Nadumaiyakkiya Aazhaththilae Neer Ennai Thallivitter; Neerottam Ennai Soozhnthukondathu; Ummudaiya Vellankalum Alaikalum Ellaam En Mel purandathu.
4. நான் உமது கண்களுக்கு எதிரே இராதபடிக்குத் தள்ளப்பட்டேன்; ஆகிலும் இன்னமும் உம்முடைய பரிசுத்த ஆலயத்தை நோக்குவேன் என்றேன்.
4.Naan Umathu kankalukku Ethirae Irathapadikku Thallappattean; Aagilum Innanum Ummudaiya Parisutha Aalayaththai Nokkuvean Entrean.
5. தண்ணீர்கள் பிராணபரியந்தம் என்னை நெருக்கினது; ஆழி என்னைச் சூழ்ந்தது; கடற்பாசி என் தலையைச் சுற்றிக்கொண்டது.
5.Thanneergal Pirana Pariyantham Ennai Nerukkinathu; Aazhi Ennai Soozhnthathu; Kadarpaasi En Thalaiyai Suttrikondathu.
6. பர்வதங்களின் அடிவாரங்கள் பரியந்தமும் இறங்கினேன்; பூமியின் தாழ்ப்பாள்கள் என்றென்றைக்கும் என்னை அடைக்கிறதாயிருந்தது; ஆனாலும் என் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீர் என் பிராணனை அழிவுக்குத் தப்புவித்தீர்.
6.Parvathangalin Adivaarangal Pariyanthamum Iranginean; Boomiyin Thaazhpaalkal Entrentraikkum Ennai Adakkirathayirunthu; Aanaalum En Devanagiya Karthavae, Neer En Pirananai Azhivukku Thappuviththeer.
7. என் ஆத்துமா என்னில் தொய்ந்துபோகையில் கர்த்தரை நினைத்தேன்; அப்பொழுது என் விண்ணப்பம் உமது பரிசுத்த ஆலயத்திலே உம்மிடத்தில் வந்து சேர்ந்தது.
7.En Aathuma Ennil Thointhu Pogaiyil Kartharai Ninaithean; Appoluthu En Vinnappam Umathu Parisutha Aalayaththil Ummidaththil Vanthu Searnthathu.
8. பொய்யான மாயையைப் பற்றிக்கொள்ளுகிறவர்கள் தங்களுக்கு வரும் கிருபையைப் போக்கடிக்கிறார்கள்.
8.Poiyaana Maayaiyai pattrikollukiravarkal Thangalukku Varum Kirubaiyai Pokkadikkirargal.
9. நானோவெனில் துதியின் சத்தத்தோடே உமக்குப் பலியிடுவேன்; நான் பண்ணின பொருத்தனையைச் செலுத்துவேன்; இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது என்றான்.
9.Naanovenil Thuthiyin Saththathodae Umakku paliyiduvean; Naan Pannina Poruthanaiyai Seluthuvean; Ratchippu Kartharudaiyathu Entraan.
10. கர்த்தர் மீனுக்குக் கட்டளையிட்டார், அது யோனாவைக் கரையிலே கக்கிவிட்டது.
10.Karthar Meenukku Kattakaiyittaar, Athu Yonavai Karaiyilae Kakkivittathu
Key Takeaways
- Jonah prays to God from the belly of a fish, expressing his distress and seeking deliverance.
- He acknowledges that God hears his cries and has authority over all creation.
- Jonah reflects on his troubles and vows to repay God with thanksgiving and fulfill his vows.
- He recognizes that those who cling to false gods forsake their own mercy.
- Ultimately, God commands the fish, which then releases Jonah onto dry land.
Estimated reading time: 2 minutes
Jonah-1 - யோனா-1
