Psalms-3 – சங்கீதம்-3
| சங்கீதம்-3 | Psalms-3 |
|---|---|
| 1.கர்த்தாவே, என் சத்துருக்கள் எவ்வளவாய்ப் பெருகியிருக்கிறார்கள்! எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள் அநேகர். | 1.LORD, how are they increased that trouble me! many are they that rise up against me. |
| 2.தேவனிடத்தில் அவனுக்கு இரட்சிப்பு இல்லையென்று, என் ஆத்துமாவைக் குறித்துச் சொல்லுகிறவர்கள் அநேகராயிருக்கிறார்கள். (சேலா.) | 2.Many there be which say of my soul, There is no help for him in God. Selah. |
| 3.ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என் கேடகமும் என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர். | 3.But thou, O LORD, art a shield for me; my glory, and the lifter up of mine head. |
| 4.நான் கர்த்தரை நோக்கிச் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டேன்; அவர் தமது பரிசுத்த பர்வதத்திலிருந்து எனக்குச் செவிகொடுத்தார். (சேலா. | 4.I cried unto the LORD with my voice, and he heard me out of his holy hill. Selah. |
| 5.நான் படுத்து நித்திரை செய்தேன்; விழித்துக்கொண்டேன்; கர்த்தர் என்னைத் தாங்குகிறார். | 5.I laid me down and slept; I awaked; for the LORD sustained me. |
| 6.எனக்கு விரோதமாகச் சுற்றிலும் படையெடுத்து வருகிற பதினாயிரம்பேருக்கும் நான் பயப்படேன் | 6.I will not be afraid of ten thousands of people, that have set themselves against me round about. |
| 7.கர்த்தாவே எழுந்தருளும்; என் தேவனே, என்னை இரட்சியும். நீர் என் பகைஞர் எல்லாரையும் தாடையிலே அடித்து, துன்மார்க்கருடைய பற்களைத் தகர்த்துப்போட்டீர். | 7.Arise, O LORD; save me, O my God: for thou hast smitten all mine enemies upon the cheek bone; thou hast broken the teeth of the ungodly. |
| 8.இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது; தேவரீருடைய ஆசீர்வாதம் உம்முடைய ஜனத்தின்மேல் இருப்பதாக. (சேலா.) | 8.Salvation belongeth unto the LORD: thy blessing is upon thy people. Selah. |
Psalms 3 – சங்கீதம் 3 விளக்கம்
1. (தாவீது தன் குமாரன் அப்சலோமுக்குத் தப்பி ஓடிப்போகையில் பாடின சங்கீதம்.) கர்த்தாவே, என் சத்துருக்கள் எவ்வளவாய்ப் பெருகியிருக்கிறார்கள்! எனக்கு விரோதமாய் எழும்புகிறவர்கள் அநேகர்.
இந்த வசனம் சங்கீதத்தின் பின்னணியை விளக்குகிறது: தாவீது தன் மகன் அப்சலோமின் கலகத்தால் எருசலேமை விட்டு ஓட வேண்டியிருந்தது. இந்த சூழலில், தாவீது தன் ஜெபத்தைத் தொடங்குகிறார். அவர் தன் எதிரிகள் எவ்வளவு பெருகிவிட்டார்கள் என்றும், தனக்கு விரோதமாக எழும்புகிறவர்கள் அநேகர் என்றும் கடவுளிடம் புலம்புகிறார். இது தாவீது எதிர்கொண்ட அச்சுறுத்தலின் தீவிரத்தையும், அவருக்கு எதிராகப் பெரும் எண்ணிக்கையிலானோர் திரண்டிருப்பதையும் காட்டுகிறது.
2. தேவனிடத்தில் அவனுக்கு இரட்சிப்பு இல்லையென்று, என் ஆத்துமாவைக் குறித்துச் சொல்லுகிறவர்கள் அநேகராயிருக்கிறார்கள். (சேலா.)
தாவீதின் எதிரிகள் அவனைக் குறித்து, “இவனுக்கு தேவனிடத்தில் இரட்சிப்பு (விடுதலை அல்லது உதவி) இல்லை” என்று பரிகசிக்கிறார்கள். இந்த வார்த்தைகள் தாவீதின் ஆத்துமாவை மிகவும் பாதித்திருக்க வேண்டும், ஏனெனில் இது கடவுளின் உதவியை அவன் பெறமாட்டான் என்ற அவநம்பிக்கையை விதைக்கிறது. (சேலா) என்பது சங்கீதங்களில் பொதுவாகக் காணப்படும் ஒரு இடைச்சொல். இது ஒரு இசை இடைநிறுத்தம் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சிந்தனைப் பகுதியை ஆழ்ந்து சிந்திக்க ஒரு அழைப்பாக இருக்கலாம்.
3. ஆனாலும் கர்த்தாவே, நீர் என் கேடகமும், என் மகிமையும், என் தலையை உயர்த்துகிறவருமாயிருக்கிறீர்.
எதிரிகளின் கேலிக்கும், அச்சுறுத்தலுக்கும் மத்தியில், தாவீது தன் நம்பிக்கையை கடவுள்மீது வைக்கிறார். அவர், “ஆனாலும் கர்த்தாவே,” என்று தன் கவனத்தைக் கடவுளிடம் திருப்புகிறார். கடவுள் தனக்கு யார் என்பதை அவர் மூன்று விதங்களில் விவரிக்கிறார்:
- என் கேடகமும்: கடவுள் தனக்குப் பாதுகாப்பும், எதிரிகளிடமிருந்து கவசமும் போல இருக்கிறார்.
- என் மகிமையும்: கடவுள் தன் கௌரவத்தையும், மதிப்பையும் மீட்டெடுப்பவர். தன் தலைகுனிந்த நிலையில் இருந்து தன் புகழை நிலைநாட்டுபவர்.
- என் தலையை உயர்த்துகிறவரும்: அவமானம், பயம் அல்லது துக்கத்தால் தலைகுனிந்திருக்கும் தாவீதின் தலையை மீண்டும் நிமிர்ந்து நிற்கச் செய்பவர் கடவுள். இது தைரியத்தையும், நம்பிக்கையையும், கௌரவத்தையும் மீட்டெடுப்பதைக் குறிக்கிறது.
4. நான் கர்த்தரை நோக்கிச் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டேன்; அவர் தமது பரிசுத்த பர்வதத்திலிருந்து எனக்குச் செவிகொடுத்தார். (சேலா.)
தாவீது தனது நெருக்கடியான நிலையில் கர்த்தரை நோக்கி சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டார் (உதவிக்காக மிகவும் சத்தமாக ஜெபித்தார்). அதற்கு கடவுள் “தமது பரிசுத்த பர்வதத்திலிருந்து” (அதாவது சீயோனிலிருந்தோ அல்லது பரலோகத்திலிருந்தோ, தன் புனிதமான இடத்திலிருந்து) அவனுக்குச் செவிகொடுத்தார். இது கடவுள் ஜெபத்தைக் கேட்டுப் பதில் கொடுக்கும் வல்லமை உள்ளவர் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. மீண்டும் ஒருமுறை (சேலா) வருகிறது, இது இந்த வசனத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது.
5. நான் படுத்து நித்திரை செய்தேன்; விழித்துக்கொண்டேன்; கர்த்தர் என்னை தாங்குகிறார்.
இது தாவீதின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கைக்கு ஒரு தெளிவான சான்று. அப்சலோம் மற்றும் அவனுடைய படைகள் தன்னைத் துரத்தி வரும் சூழ்நிலையிலும், தாவீது படுத்து நித்திரை செய்து, மறுநாள் விழித்துக் கொண்டார். இது எப்படி சாத்தியமானது? “கர்த்தர் என்னை தாங்குகிறார்” என்ற உறுதியான நம்பிக்கை காரணமாகவே. கடவுளின் பாதுகாப்பு இருந்ததால், தாவீது நிம்மதியாகத் தூங்கி, பாதுகாப்பாக விழித்தெழ முடிந்தது. இது கடவுளின் நித்திய பாதுகாப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
6. எனக்கு விரோதமாகச் சுற்றிலும் படையெடுத்து வருகிற பதினாயிரம்பேருக்கும் நான் பயப்படேன்.
கடவுள்மீது கொண்ட இந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையால், தாவீது தனக்கு எதிராகச் சுற்றிலும் படையெடுத்து வருகிற பதினாயிரம்பேருக்கும் (மிகப்பெரிய எதிரிப் படைக்கும்) பயப்படேன் என்று தைரியமாக அறிவிக்கிறார். எதிரிகளின் எண்ணிக்கை எவ்வளவு பெரிதாக இருந்தாலும், கடவுள் தனக்குப் பாதுகாப்பு என்பதால், அவர் அஞ்சவில்லை.
7. கர்த்தாவே, எழுந்தருளும்; என் தேவனே, என்னை இரட்சியும். நீர் என் பகைஞர் எல்லாரையும் தாடையிலே அடித்து, துன்மார்க்கருடைய பற்களைத் தகர்த்துப்போட்டீர்.
தாவீது கடவுளிடம் செயல்படக் கோருகிறார். “கர்த்தாவே, எழுந்தருளும்; என் தேவனே, என்னை இரட்சியும்” என்று அவர் ஜெபிக்கிறார். கடந்த காலத்தில் கடவுள் தன் பகைவர்களை எப்படித் தோற்கடித்தார் என்பதை அவர் நினைவுபடுத்துகிறார்: “நீர் என் பகைஞர் எல்லாரையும் தாடையிலே அடித்து, துன்மார்க்கருடைய பற்களைத் தகர்த்துப்போட்டீர்.” தாடையில் அடிப்பது என்பது அவமானகரமான தோல்வியையும், பற்களை உடைப்பது என்பது எதிரிகளின் வல்லமையையும், தீங்கு விளைவிக்கும் திறனையும் முழுமையாக அழிப்பதையும் குறிக்கிறது.
8. இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது; தேவரீருடைய ஆசீர்வாதம் உம்முடைய ஜனத்தின்மேல் இருப்பதாக.
இந்த இறுதி வசனம் தாவீது தன் ஜெபத்தை ஒரு மாபெரும் அறிக்கையுடன் முடிக்கிறார். “இரட்சிப்பு கர்த்தருடையது” – எந்த ஒரு விடுதலை அல்லது உதவி மனிதர்களிடமிருந்து வருவதில்லை, ஆனால் அது முழுமையாகக் கடவுளிடமிருந்தே வருகிறது என்பதை அவர் உறுதியாக நம்புகிறார். மேலும், அவர் தனக்கு மட்டுமல்ல, “உம்முடைய ஜனத்தின்மேல் தேவரீருடைய ஆசீர்வாதம் இருப்பதாக” என்று தன் மக்களின்மேல் கடவுளின் ஆசீர்வாதத்தை வேண்டுகிறார். இது ஒரு அரசனாக தன் மக்களின் நலனுக்காகவும் ஜெபிப்பதைக் காட்டுகிறது.
சுருக்கமாக, சங்கீதம் 3 ஒரு நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் தாவீது தன் எதிரிகளால் சூழப்பட்டிருந்தாலும், கடவுள்மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை வைத்திருந்ததைக் காட்டுகிறது. கடவுள் தன் கேடகமும், மகிமையும், தலையை உயர்த்துகிறவரும் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான். கடவுளின் பதில் மற்றும் பாதுகாப்பினால் நிம்மதியாக உறங்கி, விழித்தெழ முடிந்தான். இறுதியாக, இரட்சிப்பு முழுமையாகக் கடவுளிடமிருந்தே வருகிறது என்றும், அவருடைய ஆசீர்வாதம் அவருடைய ஜனத்தின்மேல் இருக்க வேண்டும் என்றும் அறிவித்து தன் ஜெபத்தை முடிக்கிறார்.
